Titel
Partij voor de Dieren
Geplaatst door
paul
Samenvatting
De Partij voor de Dieren is ook een partij voor mensen, met een tamelijk links programma.
Tekst

De Partij voor de Dieren: ook een partij voor mensen?

De Partij voor de Dieren (PvdD), die nu met twee zetels in de kamer komt, wordt vaak afgedaan als one-issue partij, en zelfs als ‘decadente poezenclub’. Zelf ziet de partij zich in haar programma nadrukkelijk niet als one-issue partij, maar evemin als een traditionele partij die links of rechts in het politieke spectrum te plaatsen is. Op grond van een analyse van het verkiezingsprogramma zou ik willen betogen dat het eerste wel maar het tweede niet helemaal juist is.

Van de 227 concrete voorstellen in het program dienen 130 (dus 57%) direct het belang van dieren en 27 het belang van natuur, milieu en duurzaamheid. De overige 70 (dus 31%) betreffen de menselijke samenleving in bijna al haar facetten: onderwijs, gezondheidszorg, veiligheid, vreemdelingenbeleid, wonen, media en de inrichting van de staat. Het grootste deel hiervan (zeg 50) is inderdaad lastig in te delen als rechts of links. Sommige voorstellen hebben indirect toch betrekking op dieren, bijvoorbeeld het idee om in overheidskantines tenminste 75% biologisch voedsel te verstrekken. Van de overige twintig punten zou men er twee met enige moeite als rechts kunnen beschouwen: kleine ondernemers moeten steun krijgen om uitvallers te reďntegreren en het vakonderwijs moet hersteld worden. De overige achttien zijn duidelijk links, met name: inkomensafhankelijke kinderbijslag, geen differentiatie van collegegeld, asielzoekers die langer dan vier jaar wachten in een opvangcentrum krijgen automatisch een verblijfsvergunning, versterking van de publieke omroep, het openbaar vervoer moet weer in overheidshanden komen. Dit lijkt misschien niet veel, maar het zijn natuurlijk wel belangrijke kwesties, waarin de PvdD ongeveer dezelfde standpunten inneemt als GroenLinks, SP en (in mindere mate) PvdA.

Overigens komen ook haar opvattingen over milieu en dierenwelzijn grotendeels overeen met die van deze linkse partijen (en vaak ook de ChristenUnie). Ook GroenLinks en de SP willen bijvoorbeeld belasting heffen op vliegtuigbenzine en zouden graag de plezierjacht en de productie van bont verbieden. De PvdD gaat op dit terrein vaak wel wat verder. Zij wil bijvoorbeeld dierproeven op termijn afschaffen, ritueel slachten verbieden en dieren uit het circus verwijderen.

De overeenkomsten met linkse partijen lijken me niet toevallig, maar voortkomend uit een zelfde soort maatschappijvisie. Solidariteit staat centraal in deze visie. Bij GroenLinks en SP richt die solidariteit zich voornamelijk op mensen, niet alleen in Nederland maar over de hele wereld. Bij de PvdD strekt die zich nadrukkelijk uit tot dieren. Bovendien gaat solidariteit boven andere waarden als vrijheid, althans in de economische sfeer. De vrijheid om halal vlees te eten, bontjassen te kopen of genetisch gemodificeerd voedsel aan te schaffen zou moeten wijken voor solidariteit met de dieren. Individuele vrijheid, concurrentie en andere liberale idealen krijgen in het programma van de PvdD veel minder aandacht dan sociale cohesie, onderlinge afhankelijkheid en broederschap.

De conclusie dringt zich op dat de Partij voor de Dieren niet alleen de belangen van dieren maar ook die van mensen wil behartigen, vanuit een visie die we doorgaans ‘links’ noemen.

Paul Lucardie

 

Gebruikte steekwoorden
dieren, politieke partij, maatschappijvisie
printversie
auteur mailen
sluiten